Nejat Uygur, eğitimini Anadolu’nun çeşitli bölgelerinde tamamlamıştır. İlkokulu Siirt, Ezine ve İntepe’de okumuş ve bu dönemde tiyatroya müsamerelerle başlamıştır. Sarıyer, Çanakkale ve Manisa’da ortaokulu tamamladıktan sonra Güzel Sanatlar Akademisi’nin Heykel bölümüne girmiş; fakat mezun olamamıştır.
1943 yılında Sarıyer Halkevi’nde başladığı boksla beraber spora karşı ilgisi artmıştır. Atletizm ve su topu dışında iyi de bir at binicisidir. 1950 yılında Necla Uygur ile hayatını birleştirmiştir. Tiyatroya profesyonel anlamda 1949’da “Nejat Uygur Tiyatrosu” ile adım atmıştır. Nejat Uygur, düşündüğü ilk mesleğin tiyatro olmadığını belirtmiştir. Gençlik yıllarında Amerika’ya ulaşmak isteğiyle gemici olmuştur.
Uygur, 10 Eylül 2007’de beyin damarlarında oluşan bir tıkanıklık nedeniyle vücudun sol tarafında kısmî felç geçirmiştir. Sağlık durumuna ilişkin yapılan basın toplantısında Uygur’un sol kolunu hareket ettiremediği, yüzünde kayma olduğu, bacağında biraz hareket olduğu, konuşmasının ise düzgün olduğu ifade edilmiştir. Oğulları Süheyl ve Behzat Uygur son açıklamalarında Nejat Uygur’un artık geçmişiyle yaşadığını söylemişlerdir. Usta tiyatro sanatçısı Nejat Uygur, uzun süre hastanede tedavi görmesine rağmen 18 Kasım 2013 günü saat 19:57 civarlarında solunum yetmezliği (respiratuar yetmezlik) sebebiyle Medistate Kavacık Hastanesi’nde, 86 yaşında hayatını kaybetti. Teşvikiye Camii’nden kaldırılan cenazesi Zincirlikuyu Mezarlığı’na defnedildi.
2007- Altın Kelebek TV Yıldızları Yarışması “Tiyatroya Destek Yılı Özel Ödülü”
2006- Kemal Sunal Kültür Sanat Ödülü “En İyi Tiyatrocu”
1999- 22. Avni Dilligil Tiyatro Ödülleri “Belkıs Dilligil Onur Ödülü”
Alo Orası Tımarhane mi? – Aman Özal Duymasın – Benim Annem Evden Neden Kaçtı – Cibali Karakolu – Hanedan – Hastane mi? Kestane mi? – Kaynanatör – Miğferine Çiçek Eken Asker – Minti Minti – Sizinki Can da Bizimki Patlıcan mı? – Son Umudum Milli Piyango
Şeyini Şey Ettiğimin Şeyi – Şeytandan 29 – Gün Evvel Doğan Çocuk (Minti Minti 2) – Zamsalak.
2007 – Beyaz Melek
2004 – Vizontele Tuuba
1974 – Cafer’in Nargilesi
1971 – Cafer Bey İyi, Fakir Ve Kibar
1970 – Cafer Bey.
