Tahsin Tiryaki: “Ömer Faruk Akün”

Ömer Faruk Akün, 5 Nisan 1926’da İstanbul’un Beşiktaş ilçesinde doğdu. Beşiktaş 38. İlkokulunda başladığı öğrenimine Bursa’da devam etti. Bir sene sonra ailesinin Sultanahmet-Akbıyık’a yerleşmesiyle 44. İlkokulda tahsilini sürdürdü. Burada, “İlim hayatımda pusulam” dediği Türkolog M. Fuad Köprülü’nün komşusu oldu. Ailesi Beylerbeyi’ne taşındığı için ilköğrenimini Beylerbeyi 27. İlkokulunda tamamladı. Kabataş Erkek Lisesinden (1943) mezun oldu. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünü Alman Filolojisinden de bir sertifika alarak bitirdi (1947). Mezuniyet tezi “Dede Korkut Hikâyelerinde Kompozisyon ve Tasvir” olan Akün, doktora öğrencisi olarak İsmail Ertaylan ile Dede Korkut Hikâyeleri üzerinde çalıştı (1947). Askerlik görevini tamamladıktan sonra Vatan gazetesinde muhabirlik yapmaya başlayıp doktora çalışmalarını sürdüremeyeceğini anlayarak ayrıldı.

Dede Korkut Hikâyeleri üzerinde metne ulaşamadığı için, tez konusunu Türk Halk Şiirinde Tabiat Motifi olarak değiştiren Akün, Kumkapı PTT Meslek Okulunda öğretmen yardımcısı olarak göreve başladı. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Yeni Türk Edebiyatı Kürsüsüne (1951) okutman, daha sonra doktora tezini 1953’te tamamlayarak 1954’te aynı kürsüye asistan oldu. Fransa’ya giderek lisans kursları aldı ve Sorbonne Üniversitesinde mukayeseli edebiyat derslerini takip etti (1954-56). “Abdülhak Hâmid’de Makber’den Önce Ölüm Temi” adlı teziyle doçent oldu (1959). 1963’te Türkiyat Enstitüsü müdür yardımcılığı görevine tayin edildi. 1969’da tekrar yurtdışına giden Akün, 1971’de profesör oldu. Çapa Yüksek Öğretmen Okulunda (1977) dersler verdi. 198l’de Fransa’ya giderek dört ay çalışmalarda bulundu. 1983’te Türk Dil Kurumu Bilim Kurulu üyeliğine seçildi. 1984’te ise Yeni Türk Edebiyatı Ana Bilim Dalı başkanı oldu. 1989’da Atatürk Dil Tarih Yüksek Kurumuna bağlı olarak kurulan Evliya Çelebi komisyonuna üye seçildi ve Türkiye Diyanet Vakfının hazırladığı İslâm Ansiklopedisi’nin hazırlanmasında görev aldı. 1990 yılında Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü başkanı seçildi. 1993’te yaş haddinden emekli oldu.

İlkokul döneminde İstanbul Akbıyık’ta Fuat Köprülü’nün kütüphanesini görerek, Babıâli’den kitap ve dergi almaya başladı, babasının hediye ettiği Lügat-ı Naci’yle tanıştı. Kabataş Lisesinde Zeki Ömer Defne’nin, Nihad Sami Banarlı’nın etkisi altında kaldı. Bu etkilerle küçük yaşlarda eski yazıyı öğrendi, Türk kültür ve edebiyatı üzerinde ciddî ve sistemli bir şekilde çalışmaya başladı. Bu çalışmaları üniversite yıllarında asıl kaynaklara doğru derinleşerek devam etti.

Namık Kemal’in Mektupları (1972), Türk Dili Karşısında Türk Münevveri (1982).