Afif Yesari, 16 Nisan 1922’de Elazığ’da doğdu. Yazar Mahmut Yesari’nin oğludur. Ortaokulu terk ederek okul yaşamına son verdi. Kendi kendini yetiştirdi.
Afif Yesari, Tanin, Son Havadis, Hürvatan, Dünya gazetelerinde ve Hayat dergisinde gazeteci-yazar olarak çalıştı. Dergi ve gazetelerde magazin, sinema eleştiri yazıları yazdı.
Afif Yesari, “Düşünce Tiyatrosu” adını verdiği tiyatroda diyalogu kaldırıp piyes kahramanının düşüncelerini spikerin ağzından aktaran bir tekniği ilk uygulayan oyun yazarı olarak ün kazandı. Bu tür tiyatro üzerine kurumsal yapıtlar da yayımladı.
Afif Yesari, 23 Ağustos 1989’da vefat etti.
Tren Yolu (1949)
Hafta Tatili (1954).
Olduğu Gibi (1966)
Uzak (1966)
Soytarının Biri (1967).
İşte Beyoğlu (1950).
Boşluk (1970)
Gülmece Romanları
Hengame (1979)
Şalter (1984).
İstanbul Hatırası (1987)
Çay ve Simit (1989).
