M. Erhan Durukan: “NERMİ UYGUR”

Nermi Uygur, 21 Şubat 2005’te İstanbul’da vefat etti. Türk felsefe profesörü, yazar.

Nermi Uygur, 15 Ocak 1925’te İstanbul’da doğdu. Pendik’te başladığı ilkokulu Büyükada İlkokulunda tamamladı. Galatasaray Lisesi’nin Latince Bölümü’nü 1944 yılında bitirdi. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’nin Felsefe Bölümü’nden 1948 senesinde mezun oldu. Köln Üniversitesi’nden mezun olan Nermi Uygur, 1950 yılının Ocak ayında İstanbul Üniversitesi’nde asistan olarak göreve başladı. 1952’de Kültür Bilimlerinin Varlık Yapısı teziyle doktor oldu. 1955 senesinde doçent oldu. 1964 senesinde profesör oldu. Almanya, Fransa, Belçika’ya görevli olarak gönderilerek bisikletle dolaştığı bu ülkelerde fenomenoloji üzerine araştırmalar yaptı. Türkiye’ye dönüşte ‘Husserl’de Başkasının Ben’i’ teziyle doçent oldu.

‘Filozof denemeci gibi çalışırsa başarıya ulaşır’ düşüncesiyle edebiyata yöneldi. 1962’de ‘Dilin Gücü’yle başlayıp dünyayı, felsefeyi, kültürü sorgulama serüvenini denemeler şeklinde kitaplaştırdı. 1960’lardan itibaren yazıları yurt dışında yayımlanarak tanınmaya başladı. 1966’da bursla Almanya, 1970’te Fransa ve İngiltere üniversitelerinde çalıştı. 1979 – 1981 arasında Almanya’da, Wuppertal Üniversitesi’ne konuk profesörlük yaptı.

Almanya’nın Wuppertal Üniversitesi’nde Mantık, Dil, Sanat, Kültür Felsefesi ağırlıklı dersler verdi.

1992 yılındaki emekliliğinin ardından Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi’nde Felsefe tarihi dersleri vermeye başladı. 2002 yılında YÖK tarafından yeniden üniversiteyle ilişiği kesildi.

PEN (Dünya Yazarlar Birliği), Türk Dil Kurumu ve Türk Fizik Derneği’nin üyeliklerinde de bulunmuş olan Nermi Uygur, Dağcılık Kulübünün ilk üyelerinden olup, felsefede denemeci anlayışın öncüsü sayılmaktaydı.

Nermi Uygur’un, Türkçe dışında Almanca, İngilizce ve Fransızca yapıtları da bulunmaktadır.

Eserleri:

Edmund Husserl’de Başkasının Ben’i Sorunu, 1958; Türk Dil Kurumu 1959 Bilim Ödülü; 1998.

Dilin Gücü, 1962, 1997.

Felsefenin Çağrısı, 1962, 1995.

Dünyagörüşü, 1963.

Güneşle, 1969, 1997.

İnsan Açısından Edebiyat, 1969, 1999.

Türk Felsefesinin Boyutları, 1974, 1988, 2002.

Kuram-Eylem Bağlamı: Çözümleyici Bir Felsefe Denemesi, 1975, 1996.

Dil Yönünden Fizik Felsefesi, 1979, 1985.

Yaşama Felsefesi, 1981, 1998.

Kültür Kuramı, 1984, 1996.

Bunalımdan Yaşama Kültürü, 1989, 1997.

Çağdaş Ortamda Teknik, 1989, 2002.

İçi Dışıyla Batı’nın Kültür Dünyası, 1992, 1998.

Tadı Damağımda: Bir Okur-Yazarın Kitap Okuma Serüvenleri, 1995, 1996; Türkiye Gazeteciler Cemiyeti 1995 Sedat Simavi Edebiyat Ödülü.

Başka-Sevgisi, 1996.

Salkımlar, 1998.

Dipten Gelen, 1999.

Denemeli Denemesiz, 1999.

İçimin Sesi, 2001.

Eşekler, İkindiler, Yetişimler, 2004.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir