İsmail Kırımoğlu: “NURULLAH BERK”

Nurullah Berk, 9 Ocak 1982’de İstanbul’da vefat etti. Türk ressam. Türkiye’de geometrik-figüratif yapımcılığın (konstruktivizim) ilk temsilcilerinden biridir. Eserlerinde kübizm etkilenmeleri de mevcuttur.

Türkiye’de geometrik-figüratif yapımcılığın (konstruktivizim) ilk temsilcilerinden biri sayılan ressam ve yazar Nurullah Berk 22 Mart 1906’da İstanbul’da doğdu. Nurullah Berk, Sanayi-i Nefise Mektebi’nde İbrahim Çallı ve Hikmet Onat’ın öğrencisi oldu. 1924’te Fransa’ya gitti ve Paris Güzel Sanatlar Yüksek Okulu’nda Ernest Laurent’la çalıştı.

Nurullah Berk, 1928′ de öğrenimini tamamlayarak Türkiye’ye döndü ve bir grup arkadaşıyla “Müstakil Ressamlar ve Heykeltıraşlar Birliği”nin kurucuları arasında yer aldı. Beş yıl sonra yeniden Paris’e giden sanatçı 1933’te Türkiye’ye geri döndü ve aynı yıl Abidin Dino, Elif Naci, Zeki Faik İzer, Cemal Toiu ve Zühtü Mürüdoğlu ile birlikte “Türkiye’ye egemen izlenimci tutuma karşı, biçim olarak Batı’ daki çağdaş akımlara paralel kübist ve yapımcı teknik” şeklinde tarif edilen yeni bir anlayışın öncülüğünü yaptı. Berk’in önerisiyle bu grup “D Grubu” ismini aldı.

Yurtiçi ve yurtdışında birçok sergi açan Berk, 1947’de Ahmet Çanaklı Ödülünü, 1966’da 28. Devlet Resim ve Heykel Sergisi birincilik ödülünü ve 1975’te DYO Ödülü Resim Yarışmasını kazandı. Berk’in son 15 yıllık çabası ise “Doğu ile Batı esprilerini kaynaştırmak, geleneksel sanat biçimlerini Batı anlayışıyla bağdaştırmak” biçiminde yorumlandı. 1953’te Suut Kemal Yetkin’le birlikte UNESCO’ya batı Uluslararası Sanat Eleştirmenleri Birliği’nin Türkiye ulusal komitesini kuran Berk’in sanat tarihi, resim ve heykel sanatı konulu çok sayıda yayınlanmış yapıt vardır.

Nurullah Berk, Galatasaray Lisesini bitirdikten sonra, Sanayi-i Nefise Mektebi’nde İbrahim Çallı ve Hikmet Onat’ın öğrencisi oldu. 1924′ te Fransa’ya gitti ve Paris Güzel Sanatlar Yüksek Okulu’nda Ernest Laurent’la çalıştı. 1928’de öğrenimini tamamlayarak Türkiye’ ye döndü ve bir grup arkadaşıyla “Müstakil Ressamlar ve Heykeltıraşlar Birliği”nin kurucuları arasında yer aldı ve sonra ailesini terk etti.

1933’te Türkiye’ye döndü ve aynı yıl Abidin Dino, Elif Naci, Zeki Faik İzer, Cemal Tollu ve Zühtü Müridoğlu ile birlikte “Türkiye’ye egemen izlenimci tutuma karşı, biçim olarak Batı’ daki çağdaş akımlara paralel kübist ve yapımcı teknik” şeklinde tarif edilen yeni bir anlayışın öncülüğünü yaptı. Berk’in önerisiyle bu grup “D Grubu” ismini aldı.

Kazandığı ödüller:

Yurtiçi ve yurtdışında birçok sergi açan Berk, 1947’de Ahmet Çanaklı Ödülünü, 1966’da 28. Devlet Resim ve Heykel Sergisi birincilik ödülünü ve 1975’te DYO Ödülü Resim Yarışması’nı kazandı. Berk’in son 15 yıllık çabası ise “Doğu ile Batı esprilerini kaynaştırmak, geleneksel sanat biçimlerini Bah anlayışıyla bağdaştırmak” biçiminde yorumlandı. 1953’te Suut Kemal Yetkin’le birlikte UNESCO’ya bağlı Uluslararası Sanat Eleştirmenleri Birliği’nin Türkiye ulusal komitesini kuran Berk’in sanat tarihi, resim ve heykel sanatı konulu çok sayıda yayınlanmış yapıtı vardır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir